AC Doregem werd officieel gesticht op 3 april 1972 door enkele vrienden waarvan ik de namen meteen ga vermelden, u begrijpt dan meteen waar deze voetbalploeg zijn naam aan te danken heeft: Crocket Constant (Doregem  35), Piessens François (Doregem 43), Van Lent Henry (Doregem 37), Van Lent Jan (Doregem 37), Ysewijn Gustaaf (Doregem 33) en last but not least Borghijs Freddy (is niet van de straat Doregem maar is wel getrouwd met de dochter van Henri Van Lent).

Twee seizoenen lang werden er dan vriendenwedstrijden gespeeld tot we in 1974 door de oprichting van de Klein-Brabantse Voetbalbond in competitie zijn gaan voetballen. In 1975 wonnen we het eerste Paastornooi en werd er naast het voetbal zelfs een wielerwedstrijd voor nieuwelingen ingericht, een organisatie die toen veel lof kreeg bij de pers. In 1976 moest Doregem het Paastornooi inrichten maar behaalden jammer genoeg de laatste plaats (teveel werk met het inrichten zeker ?) In september van dat jaar bekwamen we ons lokaal café 't Wiel, beter bekend als de "Sjars" en werd er voor het eerst een Kerstfeest georganiseerd voor de kinderen.

Uiteindelijk behaalden we in de Klein-Brabants Voetbalbond  3 kampioenstitels namelijk in 1977, in '79 en in '80 en haalden tevens in '79 de beker binnen. AC Doregem werd door een plaatselijk weekblad "Klein Anderlecht" genoemd. In 1982 hield dit verbond het voor bekeken en werden we genoodzaakt over te stappen naar het Waaslands Liefhebbersverbond, beter bekend onder de afkorting "Walivo". Dit avontuur duurde 5 jaar en ook hier werden we éénmaal kampioen en wisten we 2 promoties af te dwingen. Op deze manier belandden we na 15 jaar in het Rupelverbond en ook hier bleven de successen niet achterwege: Het eerste seizoen reeds, werd er na een testwedstrijd kampioen gespeeld in derde afdeling. Het seizoen daarna werden we tweede (ditmaal werd de testwedstrijd tussen beide leiders verloren). Géén kampioenstitel dus maar we wonnen wel de beker Campaert en promoveerden naar eerste afdeling.

Het seizoen '89-'90 kunnen we omschrijven als een stageperiode in de hoogste afdeling, waar we een 7de plaats behaalden. Seizoen '90-'91 was dan weer het succesrijkste seizoen van AC sinds het bestaan. NV Casa, met name de Heer Harry Van Ranst, voelde zich bereid om onze club te sponseren, wat voor een amateurploegje héél wat betekende. Als wederdienst wisten de spelers opnieuw de beker te winnen en daarbij kwam nog de kers op de taart; kampioen in eerste afdeling ! Het daarop volgend seizoen werd alweer de titel behaald maar eindigden we derde in de beker Campaert. Deze laatste werd tenslotte toch definitief binnengehaald want de finale werd voor de derde maal gewonnen door de geelzwarten van Bornem.

In '99 werden we voor de derde maal kampioen in het Vrij Antwerps Voetbalverbond (VAVV). Voor het seizoen 2003-2004 kwam AC uit in het AVVV-verbond omdat er in het vorige verbond steeds problemen voordeden met het terrein (het terrein werd immers gedeeld met 3 andere ploegen en de VAVV hield daar geen rekening mee). In dit voetbaljaar eindigden we derde en maakte Bèreke Pauwels zijn 500ste doelpunt voor AC. 

Seizoen 2004-2005 eindigden we alwéér derde met slechts 3 verloren wedstrijden. Na nieuwjaar werd slecht één keer gelijk gespeeld (tegen de laatste dan nog wel) en de rest werd gewonnen. Koen Iliegems en Bèreke Pauwels zorgden samen voor 42 doelpunten en AC promoveerde naar derde afdeling.

In 2005-2006 eindigden we 9de in derde afdeling.

Seizoen 2006-2007 werd een rampseizoen waarin alles tegenviel; paar keer zonder doelman gespeeld, ziekte en gekwetsten en verlofgangers terzelfdertijd, enz ... . We eindigden dan ook laatst maar mochten wel in derde afdeling blijven.

Seizoen 2007-2008 was dan weer een topseizoen: een derde plaats werd behaald alsook de kwartfinale in de beker. AC mocht overgaan naar tweede afdeling maar dit werd geweigerd omdat we 2 of 3 goede spelers gingen verliezen in het daaropvolgend seizoen. Met het jaarlijkse Paastornooi van RVK verliep alles beter want we verloren de finale na 7 strafschoppen tegen de organiserende ploeg.

Seizoen 2008-2009 eindigden we 9de na alweer een tegenvallend jaar. Enkel in de beker van de voorzitter verliep het goed, daar behaalden we de kwartfinale. Ook het Paastornooi werd uiteindelijk nog eens gewonnen door AC. Het werd 2-1 tegen FC Watertoren. We gingen de eerste keer met de bus naar de nieuwjaarsduik in Oostende waar het -2°C en het water 4°C was.

Seizoen 2009-2010 begon alvast goed (11 punten op 15, nieuwe polo's gekregen, nieuwe vesten, nieuwe kabassen, ...) maar we eindigen tenslotte als 8ste en we moesten concluderen dat deze reeks toch wel eentje is voor ons niveau. Toch hebben we steeds goede resultaten behaald tegen de koplopers. In het Paastornooi werden we 5de van de 9 ploegen ondanks slechts 1 verloren match (1-0).  

Seizoen 2010-2011 werd een mooi seizoen met een 5de plaats in de eindrangschikking. Ook in de beker van de voorzitter geraakten we in de 1/8 ste funales en zat er eigenlijk nog veel meer in. We gingen ook voor de derde keer naar Oostende voor de befaamde nieuwjaarsduik. Yves Smet werd topscorer met 28 doelpunten en Danny van Roy gaf zijn "bijna" afscheid na 30 jaar spelend lid.

Seizoen 2011-2012 is een topjaar: AC is de vierdelaatste speeldag kampioen geworden in de derde reeks met slechts één verliesmatch, van de resterende 3 speeldagen werden er nadien nog 2 verloren maar hoe zou dat nu  :-). Ook in de beker werd de 1/8ste finale gehaald. Koen Iliegems, Yves Smet en Stef Pauwels waren samen goed voor 51 doelpunten. Bovendien bestaat de club 40 jaar wat een feestje en een uitnodiging op het landhuis met zich meebrengt. We werden dan ook opgenomen in het "Gulden boek" van de gemeente Bornem.

Seizoen 2012-2013: In dit jaar lagen de verwachtingen in het begin van het seizoen niet al te hoog omdat we waren gepromoveerd naar 2de afdeling maar al vlug stonden we in de bovenste regionen van het klassement. Op een gegeven momenten stonden we zelfs even derde waardoor we het seizoen rustig verder konden afsluiten. We haalden zelfs 4 op 6 tegen de verdiende kampioen Roza en eindigden uiteindelijk mooi op een gedeelde 5de plaats. Een mooi maar vooral verdiend resultaat.
De week voor Pasen echter kregen we het droevige nieuws dat Harry Van Laer, onze cafébaas die zolang sponsor en ook een aantal jaren speler was geweest, was overleden. We hadden echter de kracht geput om, daags na zijn begrafenis, het Paastornooi te winnen van 9 Bornemse ploegen.

Seizoen 2013-2014: Dit leek in de eerste seizoenshelft een rustig jaar te worden als middenmoot maar dat bleek achteraf toch niet het geval te zijn. Een 4-tal langdurige geblesseerden, zieken, geschorsten en andere afwezigheden zorgde ervoor dat we op een bepaald moment met een spitsenduo van samen 106 jaar op het veld stonden. We hadden dan ook héél véél respect voor deze mannen om het toch maar durven op te nemen tegen een verdediging van gemiddeld 20 jaar. Alles wat kon tegenvallen, gebeurde ook en zo eindigden we uiteindelijk op de laatste plaats.
Het paastornooi daarentegen was wel opnieuw een schot in de roos want we werden in de finale uitgeschakeld door RVK A met 1-0. Na de zege van vorig jaar werd deze 2de plaats alsnog een plezant moment om het slechte seizoen weg te spoelen en ons hoop te geven naar volgend seizoen toe.

Seisoen 2014-2015: Een reeksje lager en dat zorgde ervoor dat de verwachtingen veel hoger lagen dan vorig seizoen maar gelukkig werden deze dan ook ingelost. Met een gemiddelde van bijna 3 gemaakte goals per wedstrijd hadden we een mooi seizoen en eindigden we knap derde met 45 punten uit 22 wedstrijden. Slechts 5 maal moesten we onze meerdere erkennen en de 2 ploegen die voor ons eindigden waren dan ook de verdiende stijgers.
Op het paastornooi werden we derde en zo was dit seizoen zeer geslaagd.

Seisoen 2015-2016: Alle spelers een jaartje ouder en opnieuw in een reeks hoger dus er waren geen hoge verwachtingen maar wat bleek: AC eindigde mooi derde met slechts 3 verloren wedstrijden (de laatste was in oktober)! Ook op het Paastornooi verloren we geen enkele wedstrijd tijdens de officiële speeltijd maar strafschoppen besliste over de uiteindelijk 2de plaats. Op vlak van sportiviteit eindigden we 2de in onze reeks. Danny van Roy speelde zijn afscheidswedstrijd na 35 jaar spelerschap, een bekroning die niemand zal evenaren.
 
Seizoen 2016-2017: AC had opnieuw een heel rustig seizoen in 2de afdeling met een mooie 6e plaats als gevolg. We hebben het 2e meest aantal gemaakte doelpunten wat ons aanvallend voetbal extra benadrukt. Spijtig genoeg hebben we praktisch een heel seizoen met een veldspeler in het doel gestaan waardoor we met het aantal tegendoelpunten ook in de middenmoot eindigen.
Tijdens het Paastornooi stonden we opnieuw in de finale maar wederom moesten we ons tevreden stellen met een ondankbare 2e plaats. Op het jaarlijks ledenfeest mochten we dit jaar weeral iemand huldigen: Sébastien Rubbens, seppe voor de vrienden, kreeg een bronzen schoen overhandigd voor zijn 20 jaar spelerschap!

Seizoen 2017-2018: AC speelde praktisch een heel seizoen in de linkse tabelhelft maar moest na de laatste wedstrijd tevreden zijn met de 7e plaats. Dit was tevens de afscheidswedstrijd van Bèreke Pauwels na 30 mooie voetbaljaren. Aangezien we een aantal wedstrijden met minder dan 11 spelers hebben gespeeld en er uiteindelijk nog een aantal gingen stoppen, heeft het bestuur de moeilijke beslissing moeten nemen om het veldvoetbal vaarwel te zeggen. Volgend seizoen wordt dan ook verder gevoetbald in de zaal op vriendschappelijke basis.

Momenteel (juni) bestaat AC Doregem 46 jaar, wat voor een amateurclubje, toch veel betekent. Na al die jaren hebben we al personen mogen huldigen voor:
  • 20 jarig spelend lidmaatschap: Borghijs Freddy, Ysewijn Jan, Koeck Jan, Van Roy Danny, Albert Pauwels, Kurt Michiels, Koen Iliegems en Sébastien Rubbens. 
  • 35 jaar spelend lid + lifetime achievement award : Van Roy Danny. 
  • 40 jaar voorzitterschap + 45 jaar lid : Freddy Borghijs.
  • 30 jaar spelend lid: Bèreke Pauwels

Naast het voetbal organiseren we nog allerlei andere dingen (dit varieerd van brunch, bowling, concert, kwis, nieuwjaarsduik in Oostende, visdagje, pretpark, BBQ, Ludieke kwis, ...) waardoor AC een ploeg is voor de hele familie !